❦
Zwrotka 1
Znowu nie śpię, znowu mam plan,
jeszcze jeden pomysł, jeszcze jeden start.
W głowie tysiąc świateł, w żyłach płonie prąd,
przecież mogę wszystko, przecież zmienię los.
Nowe rzeczy, nowe drogi, nowy ja,
każdy zakup mówi: „Jeszcze szansę masz”.
Każdy projekt obiecuje lepszy świat,
byle tylko nie usłyszeć, jak nadchodzi strach.
I nie pytam, ile będzie to mnie kosztować,
nie chcę liczyć, nie chcę myśleć, nie chcę hamować.
Bo gdy stanę, może znowu przyjdzie ten stan,
w którym nie mam siły nawet wstać.
Przedrefren
Więc dodaję gazu, zanim zgaśnie dzień,
buduję sobie jutro, żeby nie czuć, że
pod tym całym hałasem, pod warstwami spraw
siedzi ktoś, kto dobrze wie, że znowu przegrał z samym sobą.
Refren
Powiedz mi, przed czym uciekasz?
Powiedz, co cię tak goni?
Czy twój start ma metę gdzieś,
czy wciąż musisz być przed sobą?
Powiedz mi, co chcesz zagłuszyć,
ile jeszcze kupisz złudzeń?
Ile nowych dróg zbudujesz,
żeby nie dojść tam, gdzie czujesz?
Przecież możesz biec przez świat,
możesz zgubić każdy ślad,
ale kiedy zgaśnie wszystko,
kto zostanie? Kto to wytrzyma?
Powiedz mi, przed czym uciekasz?
Czy wiesz, znów złapie cię?
Zwrotka 2
Potem nagle cisza wchodzi w każdy kąt,
nawet własne myśli ważą więcej niż rok.
Wczoraj miałem skrzydła, dzisiaj nie mam sił,
a ten wielki plan pod drzwiami cicho gnije.
Rzeczy, które miały dać mi lepszy świat,
teraz patrzą na mnie z pudeł, z których nie zdjąłem taśm.
Wszystkie wielkie słowa, każdy nowy cel
nie potrafią sprawić, żebym chciał obudzić się.
I najgorsze, że pamiętam tamten żar,
to poczucie, że przede mną cały świat.
Więc gdy znowu czuję, że nadchodzi cień,
chcę rozpędzić siebie, zanim dogoni mnie.
Przedrefren
Znam już ten scenariusz, znam na pamięć tekst,
najpierw jestem wszystkim, potem nie ma mnie.
I choć obiecuję sobie: „Tym razem będzie inaczej”,
znów próbuję wygrać z falą, zamiast sprawdzić, dokąd płynę.
Refren
Powiedz mi, przed czym uciekasz?
Powiedz, co cię tak goni?
Czy twój start ma metę gdzieś,
czy wciąż musisz być przed sobą?
Powiedz mi, co chcesz zagłuszyć,
ile jeszcze kupisz złudzeń?
Ile nowych dróg zbudujesz,
żeby nie dojść tam, gdzie czujesz?
Przecież możesz biec przez świat,
możesz zgubić każdy ślad,
ale kiedy zgaśnie wszystko,
kto zostanie? Kto to wytrzyma?
Powiedz mi, przed czym uciekasz?
Czy wiesz, znów złapie cię?
Most
Nie jesteś swoim planem.
Nie jesteś tym, co masz.
Nie jesteś każdą rzeczą,
którą kupił tamten strach.
Nie musisz być na szczycie,
by zasługiwać na dzień.
Nie musisz ciągle wygrywać,
żeby nie przegrać siebie.
A może nie chodzi o to,
żeby nigdy nie czuć dna.
Może chodzi o tę chwilę,
gdy nie musisz przed nim gnać.
Ile razy jeszcze powiesz:
„Jeszcze tylko jeden krok”?
Ile razy pomylisz wolność
z tym, że nie potrafisz zwolnić?
Refren finałowy
Powiedz mi, przed czym uciekasz?
Powiedz, co cię tak goni?
Czy twój start ma metę gdzieś,
czy wciąż musisz być przed sobą?
Ile jeszcze nowych początków,
ile jeszcze obietnic bez słów?
Ile razy spalisz jutro,
żeby nie poczuć dzisiaj znów?
Przecież możesz biec przez świat,
możesz zgubić każdy ślad,
lecz nie znajdziesz końca drogi,
jeśli ciągle biegniesz w strachu.
Powiedz mi, przed czym uciekasz?
(Przed czym uciekam?)
Powiedz, co cię tak goni?
(Co mnie goni?)
Czy twój start ma metę gdzieś,
czy po prostu boisz się...
[Outro — cicho, bez perkusji]
...że kiedy w końcu staniesz,
nie zostanie nic.
A jeśli przestaniesz uciekać,
może wreszcie spotkasz się
z tym, od którego uciekasz wciąż.