❦
ZWROTKA 1

Noszę w sobie tyle rzeczy, których nie umiem nazwać,  
Trochę światła, trochę cienia — i coś, co nie chce zgasnąć.  
Czasem stoję sam ze sobą i nie wiem, co jest prawdą,  
Ale czuję, że to wszystko ma znaczenie… nadal.

REFREN

Między winą a wdzięcznością uczę się oddychać znów,  
Z tym, co było — i z tym, co jeszcze we mnie rośnie tu.  
Nie jestem już tym samym, choć wciąż jestem gdzieś tam,  
Pomiędzy tym, co straciłem — a tym, co jeszcze mam.  
I jeśli ktoś mnie słyszy, kiedy milczę pośród dnia,  
To może to ten anioł, co zna mnie lepiej niż ja.

ZWROTKA 2

Nie wszystko da się naprawić, nie wszystko trzeba mieć,  
Czasem wystarczy poczuć, że jeszcze umiem chcieć.  
I choć w środku tyle pytań, co nie mają swoich słów,  
To wiem — że bije we mnie coś, co prowadzi mnie znów.

REFREN 

Między winą a wdzięcznością uczę się po prostu być,  
Bez ucieczek, bez powrotów — tylko tu, gdzie jestem dziś.  
I choć droga nie jest prosta, a serce niesie ślad,  
To właśnie ono mówi mi… że wciąż tu jestem ja.
← Powrót do listy utworów
Napisz do mnie
kontakt@przystanekaniolow.pl